The World Is Not Enough (1999)

Hér er á ferðinni ein albesta Bondmynd sem gerð hefur verið og keyrslan í henni er svo mikil að ekki kemur dautt augnablik því að það líða varla 5 mínútur á milli sprenginga og spennuþrunginna áhættuatriða. Að mínu mati hefur Pierce Brosnan hér með tekið við gullinu af Sean Connery og sýnt það og sannað að hann er án efa hin eina og sanna ímynd James Bond. Það sem gerir hann svona góðan eru litlu smáatriðin, þetta með að laga bindið á ólíklegustu tímum er tildæmis mjög flott. Hann sameinar hinn mjúka mann og hörkutól á fullkominn hátt og þess vegna á hann heiður skilinn. Þessi mynd er hin fullkomna afþreyging fyrir alla sem hafa gaman af alvöru spennu. Það eina sem hægt er að setja út á þessa mynd er að á stöku stað eru klippinganar svolítið skrítnar og fyrir það er myndin dregin niður um hálfa stjörnu. Að öðru leiti ég hér pottþéttur Bondari á ferðinni sem enginn skildi missa af.

James Bond "007" njósnari hennar hátignar snýr aftur í þessari nítjándu kvikmynd Broccoli-fjölskyldunnar um hið eina sanna kvennagull. Pierce Brosnan er hér í þriðja sinni í hlutverki njósnarans og fer á kostum og sannar það endanlega að hann er besti Bondleikarinn á tuttugustu öld, hann kórónar það með snilldarleik sínum og réttum tilbrigðum á réttum stöðum, t.d. er hann lagar bindið áður en hann fer í kaf í upphafsatriðinu, þetta er hans langbesta Bondmynd. Söguþráðurinn er vel uppbyggður og skartar sannfærandi Brosnan, hinni stórglæsilegu Sophie Marceau í hlutverki klækjakvendisins Elektru King, Óskarsverðlaunaleikkonunni Dame Judi Dench sem er stórfengleg að vanda í hlutverki hinnar voldugu M, yfirmanns MI6, og Robert Carlyle sem er mjög góður illingi sem hinn tilfinningalausi Renard. Eini mínusinn er hinsvegar stór og er það Denise Richards sem er einstaklega slök sem kjarneðlisfræðingurinn Christmas Jones og sýnir það og sannar að hún er mjög léleg leikkona. Desmond Llewelyn fer að vanda á kostum í hlutverki hins úrræðagóða Q, en hann er hér væntanlega að ljúka ferli sínum í hlutverki þessa snillings. Eftirmaðurinn R, leikinn af breska Monty-Python gamanleikaranum John Cleese er mjög fínn og lofar góðu í hlutverkinu á komandi öld. Ég get ekki annað en að minnast að lokum á hið stórfenglega upphafsatriði sem er að mínu mati með betri af þeirri gerðinni í sögu þessa langlífa kvikmyndabálks. Semsagt, James Bond er hér í essinu sínu og hefur sjaldan verið betri en í þessari nýjustu afurð sem er leikstýrð af gæðaleikstjóranum Michael Apted sem hefur m.a. leikstýrt gæðamyndinni "Coal Miner´s Daughter". Ég gef "The World is not Enough" þrjár og hálfa stjörnu og mæli eindregið með þessari stórfenglegu blöndu af léttu gamni og harðri spennu. Þetta er nú einu sinni Bond, James Bond. Hann er skotheldur í öllu tilliti og er ómótstæðilegur fyrir mannkynið og verður það vonandi á hinu nýja árþúsundi.

Er það nú hörmung, ég sé eftir því að hafi lagt af stað í bíóið og keypt mér miða á 650 kr. Bond stúlkan í þessari mynd kann ekki að leika, eini maðurinnn sem er flottur er Q. Þetta er versta Bond mynd sem hefur verið gerð. MESTU VONBRIGÐI ÁRSINS.

The name is Bond, James Bond hefur verið eitt af aðaleinkennum Bond-mynda. Mitt álit á þessum frasa er bara hreint út sagt frábær frasi. Denise Richards tekur sig illa út sem kjarnorkueðlisfræðingur því hún getur ekki sagt "atóm". 20. Bond-myndin hefði fengið hærri einkunn hjá mér ef að þeir hefðu bara algjörlega sleppt henni. Ég vil koma því á framfæri að Q (Desmond Llewelyn) lést í bílslysi. Áfall fyrir Bond-aðdáendur. Bond er eilífur!

Toppleikarar hafa alltaf einkennt Bond myndirnar. Pierce Brosnan í essinu sínu sem Bond eins og alltaf. Brosnan er verðugur arftaki Sean Connerys sem Bond. Bond hefur alltaf fylgt svakaleg ringulreið og læti rennandi sér á öllu. Renard er flottur óvinur en Cristmas Jones tekur sig illa út í hlutverki Bond-gellunar. Í þetta skipti bætist R inn í myndina sem aðstoðarmaður Q. Bond er klassískur.

Jæja þá! James Bond er kominn enn og aftur að bjarga heiminum í þessari 19. Bondmynd. Bond er áreiðanlega langlífasta persóna kvikmyndasögunnar en þessi mynd olli mér vonbrigðum þar sem hún er töluvert líflausari en Goldeneye og Tomorrow Never Dies þó hún sé sennilega metnaðargjarnari en þær báðar. James Bond (Pierce Brosnan) er sendur til Azerbajdzhan til þess að vernda Elektru King (Sophie Marceau) gegn hryðjuverkamanninum og anarkistanum Renard (Robert Carlyle) sem rændi henni fyrir mörgum árum og er nú kominn aftur til þess að hefna sín. Hann hefur yfir að ráða þeim eiginleika að finna ekki til neins sársauka af því að hann er með byssukúlu fasta í hauskúpunni sem mun á endanum drepa hann en þangað til verður hann alltaf sterkari og sterkari. Bond uppgötvar það fljótt að morð Elektru King er aðeins toppurinn á ísjakanum í ráðagerð hans. Hann ætlar sér að eyðileggja alla olíuflutninga til Vesturlanda og koma þeim þannig í bráða hættu. Og núna þarf Bond að stoppa hann. Pierce Brosnan virðist vera orðinn dálítið þreyttur sem Bond. Hann er ekki að gera neitt nýtt. Einungis endurtekningar á því sama. Er þar aðallega um að kenna að hann hefur kannski nógar sprengingar og skotbardaga en lélegan texta og handrit. Þess vegna virkar hann ekki eins ferskur eins og hann var í Goldeneye og Tomorrow Never Dies. Elektra King er leikin af Sophie Marceau sem er áreiðanlega toppurinn á myndinni með hreint skínandi leik en það skemmir fyrir að leikstjóri myndarinnar, Michael Apted er eiginlega full metnaðargjarn og reynir að flækja persónur sínar og setja þær fram í meira þrívíðri mynd en aðrir leikstjórar hafa gert til þessa. Það er vissulega af hinu góða en kemur ekki vel út hérna. Robert Carlyle lendir einnig í því sama sem hinn illi Renard þar sem að flækjurnar í persónu hans skemma fyrir annars alveg ágætum leik hans þótt hann sé ekki eins góður og Jonathan Pryce í Tomorrow Never Dies sem var hreint út sagt frábær. Judi Dench snýr aftur sem M og hefur nú mun stærra hlutverk en áður og er hún alltaf jafn glimrandi góð. Desmond Llewelyn er stórkostlegur eins og alltaf og verður mikil eftirsjá af honum þar sem að þetta er hans síðasta mynd sem Q þar sem hann var að deyja núna um daginn. En John Cleese lofar samt góðu sem eftirmaður hans. Verst af öllu þykir mér að sjá hinn ágæta leikara Ulrich Thomsen sem var svo fínn í Festen nýttan í ekki neitt sem vitgrannur lífvörður. Það sem þessi mynd þjáist af er það að hún er bara ekki neitt sérstaklega spennandi sem er náttúrulega ekki gott fyrir Bondmynd. Við skulum vona að Bond komi aftur frískur til leiks í mynd númer 20. P.s. Denice Richards er afleit sem Dr. Christmas Jones í fáránlega illa skrifuðu og asnalegu hlutverki sem dregur myndina talsvert niður.

Þessi mynd olli mér miklum vonbrigðum, enganvegin nógu góð bond mynd! Eithvað er það sem vantar í þessa mynd þó ég geti ekki alveg komið auga á það, hún er enganveginn að virka á mig. Hef aldrei lennt í því áður að þurfa að horfa á bond mynd í nokkrum skrefum vegna leiðinda, vona innilega james bond vegna að þetta sé vegna þess að ég sá myndina á spólu en ekki í bíó því annars verð ég að segja að Bond sé orðinn þreyttur og ég vil helst ekki þurfa að segja það. En í heildina fremur slöpp mynd, stendur ekki undir væntingum. 1½ stjarna.

Svakalega var þetta góð Bond mynd, jafnast jafnvel á við bestu myndirnar frá sjöunda áratugnum eða allavega hátt í það. Pierce Brosnan er svo sannarlega rétti maðurinn í hlutverki Bonds og besti arftaki Connerys, sem gerði njósnara hennar hátignar ódauðlegan á sínum tíma. Skúrkurinn er sömuleiðis útfærður á eftirminnilegan og jafnvel frumlegan hátt, enda ekki við öðru að búast af öndvegisleikaranum Robert Carlyle. Sophie Marceau er þó alls ekki síðri í hlutverki gullfallegrar og leyndardómsfullrar konu, sem Bond er sendur til að gæta. Sem fyrr stendur Judi Dench sig vel sem M og jafnast alveg á við Bernard gamla Lee, sem var sárlega saknað allan níunda áratuginn. Aðrir aukaleikarar myndarinnar eru flestir góðir, svo sem Goldie sem kom skemmtilega á óvart. Um tíma óttaðist ég að John Cleese og Robbie Coltrane myndu skemma fyrir myndinni, en þeir sluppu sem betur fer fyrir horn þótt naumlega væri. Tónlistin reyndist alveg frábær og er þess óskandi að David Arnold fái að sjá um hana áfram í Bond myndunum eins og hann gerði í síðustu mynd Brosnans. Hann er besta Bondtónskáldið ásamt John Barry og mögulega Eric Serra. Ég mæli eindregið með The World is Not Enough í bíói, en auðvitað er hún ómissandi í DVD safn allra siðmenntaðra heimila, þegar þar að kemur.

Alveg bráðskemmtileg ræma og býsna keimlík hinnum tveim Brosnan Bondmyndunum. Byrjunaratriðið reyndar dettur fullmikið út í Roger Moore-dellu á köflum en er þó býsna velviðunandi. Hún Denise Richards er að vísu ein leiðinlegasta Bond-gellan síðan A View to a Kill, en þar sprengdi Tanya Roberts einmitt alla leiðindaskala. Sophie Marceau hinsvegar bætir það algjörlega upp og er þrumufín. John Cleese er einnig bráðskemmtileg viðbót í bandamannasafnið og Robert Carlyle er ljómandi sem vondi kallinn. Myndin fer ekki alveg eftir Bond-formúlunni og er það vel, sérstaklega í upphafssenunni og kom skemmtilega á óvart að Bond slasast, sem hefur að mig minnir ekki gerst síðan í Thunderball. Svo er mun meiri hasar og byssubardagar en nokkru sinni fyrr, en það er alveg í lagi, því þetta er nú Bond....