Charlie's Angels (2000)

Stórfín mynd með fersku andrúmslofti og gamansömu ívafi. Cameron, Drew og Lucy standa sig allar mjög vel sem englarnir þrír og Crispin Glover stendur sig nær óaðfinnanlega sem einn af vondu köllunum þó svo að hann segi aldrei orð í myndinni. Maðurinn er sannkallaður snillingur. Það er ekta seventies keimur yfir myndinni og er það vel. Mörg flott atriði ná athygli manns og tónlistin er mjög vel valin. Charlie's angels er semsagt prýðisgóð mynd og á þrjár stjörnur skilið.

Drew Barrymore(Natalie, Lucy liu (Alex) Cameron Diaz (Natalie) í frábærum hlutverkum í þessari mynd sem fjallar um stelpur sem vinna leynilega hjá manni einum (Charlie) sem engin þeirra hafði séð. Bill Murray er svo Bosley sem er umsjónarmaður Englanna. Svo fá englarnir verkefni sem er það að einum tölvusnillingi (Sam Rockwell) er rænt og vinnufélagi hans (Kelly Lynch) grunar að keppinauti þeirra (Tim Curry) en meðan þessi mynd er má eiginlega sjá hvað gerist og hvað mun vera sannleikurinn því ekki vill ég vera að skemma fyrir þeim sem hafa séð þessa mynd og segja og mikið en eitt segi ég við alla skemmtið ykkur vel og ef þið hafið séð þessa mynd endilega sjáið hana aftur ég hef séð hana nokkru sinnum og þetta er hreint ævintýri með geðveikum skvísum og allt sem myndir þurfa að vera með.

Þessi mynd var alveg gríðarlega flott og gellurnar þar í sérflokki. Óþokkinn var líka góð hugmynd („The Creepy Thin Guy“), Tónlistin var vel hentug við þessa mynd, t.d. „Smack My Bitch Up!“ með Prodigy var vel staðsett í miðjum bardaga. Eini gallinn sem ég sá við þessa mynd var sá að þegar þær stöllur töluðu saman varð útkoman oft gelgjuleg og asnaleg, og líka þegar þær segja „Hi Charlie“, en annars stórgóð mynd og ég mæli hiklaust með því að allir fari á hana.

Charlie´s Angels kom mér á óvart. Ég hafði ekki búist við svona góðri skemmtun. Ég vissi að Lucy Liu myndi standa sig vel enda er hún frábær leikkona. Ég hef sjaldan séð svona góða mynd með frábærum leikkonum. Drew Barrymore, Cameron Diaz og Lucy Liu eru meðal kynþokkafylstu konum í Hollywood. Ég skemmti mér vel á þessari mynd enda er hún ein góð skemmtun. Það var ágæt að konur voru hafðar í aðalhlutverki svona einu sinni. Handritið var nokkuð gott en hefði samt geta verið betra, en leikurinn lagaði handritið. Það var gaman að sjá Bill Murry í þessari mynd. Hann er afar fyndinn leikari og passaði vel inn í hlutverkið sem aðstoðarmaður Charlie´s. Þetta er góð mynd sem enginn má láta fram hjá sér fara. Það er góður hasar í myndinni og einnig mjög góður húmor sem blandast saman og úr verður ein stór skemmtun. Þetta er mynd sem Rockar feitt.

Þessi mynd er ekki mjög eftirminnileg. Reyndar er ég þegar búinn að gleyma flestu úr henni. Hún fær 14 úr stjörnu fyrir flottar kerlingar, 1/4 úr stjörnu fyrir bardagaatriðin(Sem jafnast ekkert á við Matrix!), 1/4 úr stjörnu fyrir tónlistina, 1/4 úr stjörnu fyrir Tom Green(The Chad!) og hálfa stjörnu fyrir Bill Murrey(frábært atriði þegar að hann bjó til byssuna úr froðuplastinu!). Annars er þessi mynd bara fyrir feminista og þar sem ég er karlremba í hæsta gæðaflokki þá finnst mér þessi mynd ekki góð! En ég meina come on! Ef mér finnst það ekki svalt þegar Stallone finnur ekki fyrir kjarnorkusprengju þá finnst mér það ekki svalt þegar að einhverjar þrjár kerlingar finna ekki fyrir því. Ef að þið kerlingarnar eru í leit að jafnrétti þá er það sannarlega ekki leiðin að detta niður á sama plan og ömurlegar karlahasarmyndahetjur sem að meika ekki sens. Þá vil ég frekar Matrix eða Die Hard(Það sást þó á willisnum eftir sprengingar!).

Meehh, ekkert nema eftirherma þessi mynd, þetta er eins og setja MI, Matrix og einhverja kínverska bardagamynd saman í eina mynd, ekkert frumlegt við þessa mynd. Einu ástæðurnar til að sjá þessa mynd eru 3 hasakroppar og einn fyndinn gaur. Bardasenurnar eru handónýtar, allt of mikið klippt í þeim og aðeins of mikill Matrix fílingur sem á ekki heima þar. Auk þess er sögufráðurinn álgjört rugl. Hún fær hálfastjörnu fyrir hvern kropp.......

Svona eiga bíómyndir að vera! Óhræddar við að taka sig ekki alvarlega og skemmta bíógestum án þess að reyna að vinna Óskarsverðlaun. Charlie's Angels eru einhverjir vemmilegustu sjónvarpsþættir sem gerðir hafa verið. Maður að nafni Charlie, sem áhorfendur fengu aldrei að sjá, réð gullfallegar stúlkur til að vera einkaspæjarar. Englarnir í sjónvarpinu voru ansi harðar; þær gengu í skrokk á vondu köllunum og stóðu alltaf uppi með fullkomið hár. Hugmyndin hér er að Charlie hafi aldrei hætt, þó þættirnir hafi dáið út 1982. Árið 2000 er hann enn í fullum gangi með nýjan hóp af Englum. Að þessu sinni eru það hörkutólið Dylan (Drew Barrymore), gáfnaljósið Natalie (Cameron Diaz) og bardagatólið Alex (Lucy Liu) sem sjá um að hrista hárið í slow-motion. Sagan sjálf skiptir minna máli en skemmtanagildið, en það er rétt að segja að það ER söguþráður, eitthvað sem ég bjóst ekki endilega við. Ungum tölvusnillingi (Sam Rockwell) er rænt, og vinnufélagi hans (Kelly Lynch) beinir grun að keppinauti þeirra (Tim Curry). Englarnir sparka, berja, lemja, o.s.frv. og það er hreinn unaður að fylgjast með öllum látunum. Bardagaatriðin eru ótrúlega flott, ég hef a.m.k. aldrei séð kvenmenn berjast með þvílíkum tilþrifum. Það er margt meira gott við þessa mynd. Bill Murray er óborganlegur sem Bosley, umsjónarmaður Englanna. Crispin Glover (betur þekktur sem George McFly úr Back to the Future) er óþekkjanlegur sem einn vondi kallinn. Stelpurnar eru óhræddar við að sýna kroppana og það sakar ekki. Charlie's Angels hefur lengi verið draumaverkefni Drew Barrymore og það sést hvað hún er ánægð með að hafa loksins komið myndinni á koppinn. Lucy Liu er flott á allan hátt og langbesti slagsmálahundurinn af þeim þremur. Það hreinlega geislar af Cameron Diaz í hverju atriði. Það er greinilegt að þær skemmtu sér vel hér. Og "girl power" hugmyndin kemst vel til skila, sérstaklega þegar kærastarnir þrír (Tom Green, Luke Wilson, Matt LeBlanc) eru allir svona aumingjalegir í samanburði við Englana. Frábær skemmtun, veisla fyrir augað, nógu mikill húmor til að framkalla endalausan hlátur, og bardagaatriði sem jafnast á við The Matrix. Slökkvið á neikvæðnimælinum og leyfið Englunum að skemmta ykkur.

Cameron Diaz, Drew Barrymore og Lucy Liu leika Charlie's Angels, þrjár ungar konur sem eru fallegar, snjallar og sparka í rassa. Charlie's Angels er líklegast besta hasarmynd ársins (það hafa nú ekki komið margar út) og gefur The Matrix ekkert eftir í bardagaatriðum (mörg hver eru jafnvel betri en í þeirri mynd). Ástæðan fyrir því að þessi mynd virkar svona vel er vegna þess að hún tekur sig jafn alvarlega og Jim Carrey og er eiginlega grínmynd. Ég get ekki sagt að ég hafi hlegið mig máttlausan en mér leiddist aldrei og ég vildi alltaf sjá hvað gerðist næst. Eins og venjan er með auglýsinga-og myndbandaleikstjóra þá kann McG (töff nafn) að nota myndavélina. Það er erfitt að segja til um það hvort hann kunni eitthvað á leikara eða handrit þar sem þessi mynd gerir litlar kröftur til beggja en hann kann svo sannarlega að halda góðum hraða og setja upp flott action-atriði. Gaman væri að sjá hvað hann gæti gert með alvarlegra handrit. Englarnir sjálfir eru í góðum höndum Diaz, Barrymore og Liu sem njóta þess greinilega að klæðast þröngum fötum, keyra á flottum bílum og berja frá sér. Ef þið búist við einhverri djúpri, útpældri Cameron-Wachowski hasarmynd, þá hafið þið örugglega ekki séð trailerana en fyrir þá sem geta sætt sig við tvo tíma af hreinni skemmtun þá mun Charlie's Angels ekki valda vonbrigðum.

Skemmtileg vitleysa um ofurmennskt þríeyki kvenna sem vinna gegn glæpum undir stjórn ríks milljónamærings að nafni Charlie sem fer huldu höfði. Þær Drew Barrymore, Cameron Diaz of Lucy Liu eru í aðalhlutverkum og einnig fer Bill Murray með hlutverk yfirmanns þeirra. Töluvert mikið af þekktum aukaleikurum koma fyrir, þar á meðal Matt LeBlanc (Joey úr Friends), Tom Green (úr Roadtrip - hann er trúlofaður Drew Barrymore, svona til gamans) og LL Cool J. Myndin býður upp á nóg af hasar, húmor og holdi - Diaz og Barrymore eru ekki sérlega feimnar hér við að sýna eins mikið og þær geta miðað við aldursstimpil myndarinnar (ekki að ég sé að kvarta). Slagsmálaatriðin byggja reyndar mikið á tæknibrellum en það sakar ekki - það fer enginn á þessa mynd til þess að gagnrýna hversu óraunveruleg hún er. Húmorinn er líka mjög oftast góður, enda eins gott að myndin taki sig ekki of alvarlega miðað við innihaldið. Hér er semsagt um að ræða fínustu afþreyingu sem ætti að skemmta velflestum.