Star Trek (2009)

   Í fyrsta sinn á ævi minni horfi ég á Star Trek, eða réttara sagt í fyrsta sinn sem ég horfi viljug á Star Trek og verð ég að viðurkenna að útkoman var ekki sú sem ég bjóst við. Þótt ég hafi aldrei horft á Star Trek (viljug) er ekki þar með sagt að ég viti ekkert um Star Trek. Nú þetta gerist í geimnun, William Shatner lék í upprunalegu þáttunum og það er eitthvað V tákn sem maður gerir með fingrunum sem tengist Star Trek (sem eftir margar misheppnaðar tilraunir ég get ekki gert). Þannig ég skrifa þessa gagnrýni hlutlaus gagnvart þáttunum einblíni algjörlega að kvikmyndinni.   Ég ákvað að gefa Star Trek sjéns því, jú ég hef gaman að Sci-Fi myndum og ég veit að J.J. Abrams hefur ýmislegt að fela upp í ermum sínum. Leikara hópurinn er alveg fáránlega góður og er vel hægt að segja að Star Trek sé risa stór pottur af gæða leikurum sem berjast um að fá að sína hvað í þeim býr. Það skemmtilega við þennan hóp leikara er að þetta eru flest leikarar á fljótri uppleið en eru ekki alveg komin þangað, maður þekkir andlitin en kannski ekki nafnið. Þá aðalega Zachary Quinto (Heroes), Simon Pegg (Hot Fuzz), Anton Yelchin (Charlie Bartlett), Karl Urban (Lord of the rings), Crish Pine (Just my luck) bara svona til að nefna nokkur nöfn. Það er alveg gífurlega góð karakter uppbygging í myndinni miðað við magn og þá má aðalega nefna Kirk (Chris Pine) og Spock (Zachary Quinto). Chris Pine sem James Kirk er skemmtileg blanda af karlrembu og hetju. Chris Pine ER James Kirk (ímyndið ykkur að ég hafi sagt þetta með mikla áheyrslu á Er-ið). Einnig er skemmtilegt að minnast á Anton Yelchin bara fyrir að hafa einn besta og skemmtilegasta rússneska hreim sem ég hef heyrt. Zachary Quinto og Leonard Nimoy mætast í þessari mynd sem ein og sama persóna, nema bara einn er aðeins yngri en hinn... og stærri, líka með allt annan augnsvip og nefið er ekki alveg jafn stórt og á þeim eldri. En það er sosem hægt að líta framhjá því, í þágu þess að Leonard Nimoy er jú, hinn upprunalegi Spock.  Karl Urban (Leonard McCoy), Chris Hemworth (pabbi Kirk), Anton Yelchin (Chekov), Simon Pegg (Scotty) standa upp úr af aukaleikurunum.   Karakter uppbygging er það sterkasta við myndina. Star Trek er hröð og notar tveggja klukkutíma lengd sína mjög vel . Myndin fylgir rosalega hefbundari formúlu, sem er í raun ekki slæmt, en það er alltaf gaman að breyta til. Hún á samt nokkur “over the top”  móment, og toppar endirinn það algjörlega. Byrjunar atriðið stendur upp úr að mínu mati, það virkar sem hálfgerð “forsaga”, (veit ekki alveg hvort þetta sé rétta orðið en ég nota það samt) og virkar alveg rosalega vel, bæði kemur það manni beint af efninu og gefur myndinni ákveðna tilfinningu.  Útlit myndarinnar er rosalega flott, sérstaklega má nefna “framtíðar” San Fransisco, Vulcan og að sjálfsögðu geimskipið Enterprise.  Tæknibrellurnar voru mjög góðar, nema á nokkrum stöðum, voða minniháttar,svosem ekki eitthvað til að kvarta yfir. Það sem gefur það að þetta sé J.J. Abrams mynd er myndartakan, sem er flott og það skemmtilegur stíll í henni. Eeeeen...og stórt En... ég er ekki mikið fyrir shaky cameru og mér fannst hún stundum vera notuð aðeins of mikið á köflum þar sem stöðug camera hefði virkað svo mikið betur, sérstaklega í kvikmynd eins og Star Trek, en shaky er eitthvað sem J.J. Abrams virðist notast mikið við. Ég vonast innileg að sjá framhald af þessari mynd, og ekki er ég mikið fyrir að framhalds myndir séu gerðar en Star Trek bíður upp á marga möguleika, sérstaklega eftir góða og mikla karakter uppbyggingu og kynningu í þessari Star Trek mynd.Að lokum verð ég að gefa J.J. Abrams mikið hrós fyrir að reboot-a Star Trek, og gerir það með ferskleikan í hámarki. Star Trek er ekki bara fáránlega góð afþreying sem fólk ætti hiklaust að sjá (nafnið bítur ekki fólk!), heldur er þetta top mynd og besta “geimskipa” mynd sem ég hef séð síðan Joss Whedon gerði Serenity, skemmtileg tilviljun, sem er einnig byggð á sjónvarpsþáttum. Og ef stelpur eru í einhverjum efa um að sjá hana getið þið alltaf sagt “Æjj þússt Chris Pine er bara svo fokking heitur!”.

Þessi mynd, stenst fullkomlega samjöfnuð, við þá bestu af gömlu seríunni, þ.e. Star Trek IV. Star Trek II er reyndar þekktari, en þeir sem hafa ekki séð Star Trek IV, takið þessu sem ábendingu, sem must see mynd.Eins og aðrar Space Operu myndir, er urmull af staðreyndavillum. Sem dæmi, taka geimför trekk í trekk, mjúkar beyjur, sem einungis eru mögulegar í lofthjúpi. En, Hollywood Space myndir, hafa aldrei snúist um staðreyndir. Heldur, er betra, að skoða þær sem tekknó fantasíur, og láta staðreynda villur, sem vind um eyru, eða nánar tiltekið augu, þjóta :)Það sem þessi mynd býður upp á, er einfaldlega, lang besti 'space thriller' í mörg herrans ár. Með öðrum orðum, feikna hasar. Hröð atburðarás. Mikið undir - bjarga mannkyni frá tortímingu. Hugumstórar hetjur. Ástarsögur. - - - - Og síðast, en ekki síst, íllmenni, sem hæfir myndinni. Vondur gaur, sem er nógu stór, til að standast samjöfnuð við, og vera alvöru 'challenge' fyrir hetjurnar. Besti vondi gaurinn, í Star Trek seríunni, síða Khan var og hét í ST II - Vrath of Khan.Fyrir unnendur 'Space' hasarmynda, og þá sem geta ignorað urmul staðreyndavillna, þá mun nýja Star Trek myndin, ekki svíkja!!!!!

 Þessi mynd er allt öðruvísi en ég ýmyndaði mér hana, ég vissi ekkert um Star trek en maður þarf heldur ekkert að vita rosalega mikið um þessa mynd. Þessi mynd er að sýna nýtt upphaf á Star trek seríunum þannig að þetta byrjar allt þarna í þessari mynd

Ég hef alltaf verið meira Star Wars-maður heldur en Trekkari. Ástæðan fyrir því er einföld. Star Trek hefur bara ósköp lítið höfðað til mín almennt. Ég fílaði Next Generation-þættina ágætlega en hinar þáttaraðirnar hafa aldrei virkað á mig og heldur hef ég ekki góða reynslu af myndunum. Af þeim 10 myndum sem tilheyrðu gömlu seríunni voru kannski í mesta lagi tvær sem ég myndi mæla með, The Wrath of Khan (dö...) og The Voyage Home.Smám saman hefur þetta fyrirbæri verið að deyja út yfir árin og akkúrat á þeim tíma þegar maður var algjörlega farinn að útskúfa það og kallað það grafið - en ekki gleymt, þá kemur Star Trek-mynd sem er ekki aðeins hægt að kalla uppreisn æru fyrir kvikmyndaseríuna, heldur líka einhverja alskemmtilegustu sci-fi afþreyingu sem undirritaður hefur séð síðan Serenity kom út. Það eru fjögur ár síðan.Titillinn er líklega það eina sem gæti fælt nýliða burt, en þú þarft ekki að hafa séð neitt Star Trek-tengt til að geta notið myndarinnar til fulls og það finnst mér vera frábær kostur. Hún stendur fullkomlega á eigin fótum, en fyrir Trekkarana smellur hún einnig furðu vel inn í þátta- og myndaseríurnar. Þetta er í raun afar óvenjuleg en vel úthugsuð blanda af "reboot" mynd, forsögu og framhaldi. STAR TREK (takið eftir að ég nota CAPS í hvert sinn sem ég vísa í titil myndarinnar, til að forðast rugling við sjálft "fyrirbærið"...) virkar bæði sem ellefta myndin í röðinni og líka sem nokkurs konar endurgerð.Handritshöfundarnir tóku þá áhættu að breyta sögunni aðeins til, en engar áhyggjur! Breytingarnar tengjast upphaflegu baksögunni sem flestir aðdáendur þekkja og þetta er allt leyst með afar sniðugri formúlu sem tengist tímaflakki. Þetta hljómar kannski fáránlega, en ef þið horfið á myndina, þá sjáið þið að þetta svínvirkar. Hvernig ýmsar breytingar eiga sér stað mun samt eflaust leggjast misvel í hörðustu Trekkara, en mér fannst svona lagað akkúrat vera langþráður ferskleiki sem Star Trek hefur vantað síðan ég man ekki hvenær.Samt, þrátt fyrir ferska nálgun að Star Trek-efniviðnum hvað bakgrunn og sérstaklega stíl varðar, þá skortir myndina ákveðinn ferskleika sem vísindaskáldsaga/geimævintýri almennt. Uppbygging myndarinnar er ógurlega hefðbundin og fara ýmsar stefnur í söguþræðinum svolítið eftir uppskrift. Svo er vert að benda á einn tiltekinn handritsgalla sem er langstærsti mínusinn við myndina að mínu mati, og þar bregður fyrir alveg svaðaleg tilviljun sem á sér stað á ákveðinni ísplánetu. Þetta gerist m.a.s. tvisvar á stuttum tíma og tengist tveimur mikilvægum aukapersónum. Það hefði örugglega verið hægt að vinna betur úr þessu því líkurnar á umræddri tilviljun eru... tjah... stjarnfræðilegar! Þetta er vel eftirtektarvert en ekkert sem hífur myndina niður svosem því á sama tíma nær hún að bæta þetta upp með topphasar og svakalegri keyrslu. Yfirleitt þegar ég hugsa um Star Trek-þætti þá sé ég fyrir mér frekar hægfara atburðarás, en þessi mynd einmitt gæti ekki verið meiri andstæða við það. STAR TREK byrjar með látum, tekur sér síðan stuttan tíma til að kynna persónur. Svo um leið og söguþráðurinn hrekkur í gang, þá ætlar ræman aldrei að hægja á sér og myndin heldur manni pikkföstum við sætið og slefandi af gleði út alla lengdina. Þetta er mjög furðuleg lýsing frá manni sem hefur hingað til aldrei laðast mikið að Enterprise-áhöfninni. Mig langaði varla nokkurn tímann til að yfirgefa skipið núna...Hvað leikarana varða þá hitta langflestir beint í mark. Chris Pine gerir ýmislegt með James Kirk sem William Shatner hefði varla látið sig dreyma um að gera og blindur maður gæti séð að Pine er betri leikarinn í rullunni. Hann hefur mikla útgeislun á skjánum og tekst honum að gera Kirk að skemmtilegum einstaklingi með vott af sjarma og töffaraskap, þrátt fyrir að vera þrjóskur mannfjandi. Zachary Quinto er síðan flottur sem hinn klassíski Spock. Hann, sem betur fer, reynir ekki að apa eftir Leonard Nimoy of mikið og gerir Spock algjörlega að sínum eigin karakter og talsvert flóknari en ég hef séð áður. Það sem skiptir höfuðmáli fyrir myndina er þó hvernig þessir tveir ungu menn ná saman á skjánum, og þeir eiga hreint út sagt fullkomið samspil.Illmenni í Star Trek hafa svo reynst ferlega mistæk, en Eric Bana stendur sig virkilega vel og fer vel með það að vera reiður og bitur skúrkur. Afgangurinn af Enterprise-áhöfninni kemur prýðilega út þótt Karl Urban beri hiklaust af sem Bones McCoy. Ekki vissi ég einu sinni að Urban gæti leikið annað en alvarleg hlutverk en hér er gaurinn viðurstyggilega fyndinn í nánast hverju atriði. Ég set hins vegar stórt spurningarmerki við Anton Yelchin. Hann var ekki neitt slæmur en það tók helvíti langan tíma að venjast honum sem Chekhov. Kannski þótti mér það bara svo furðu óvenjulegt að sjá og heyra Charlie Bartlett tala með rússneskum framburði. Svona álíka einkennilega og mér leið þegar ég sá hver kom stutt fram sem móðir Spocks. *ÞAÐ* var spes!Útlitslega er myndin ekkert smá aðdáunarverð. Þá er ég ekki bara að tala um brellurnar, sem voru svo sannarlega glæsilegar, heldur t.d. bara myndatökuna, sem var gullfalleg og langtum flottari en maður sér yfirleitt í svona myndum. Stórmyndir eiga það oftast til að leggja áhersluna á aðrar deildir. Annars væri ansi slappt af mér að fjalla um STAR TREK án þess að kommenta eitthvað á J.J. Abrams, sem hefur mikið farið hækkandi í áliti hjá mér. Það er ekkert nema áhætta að taka hundgamalt og heimsþekkt fyrirbæri sem hefur yljað hjarta gamalla nörda í marga áratugi og setja það í glænýjan búning. Fyrir mína parta get ég ekki annað en hrósað manninum fyrir að vekja áhuga minn á einhverju sem ég bjóst aldrei við að fíla, og hvað þá svona mikið. Hann hefur endurlífað deyjandi seríu með kraftmiklu rafstuði og skapað einhverja óvæntustu bíóupplifun sem mun finnast á þessu ári.Það segir kannski ekki mikið komandi frá mér en þetta er það besta sem ég hef séð sem ber Star Trek-nafnið. Ég tek það aftur fram að ég er hlutlaus um þennan heim, sem er gott, þar sem ég á auðveldara fyrir vikið að segja til um hve vel myndin nær að höfða til breiðari hópa. Ég vona að hún gerir það því myndin er nánast ómissandi fyrir hvern sem hefur gaman að geimævintýrum, sama hver titillinn er.8/10