Spy Kids (2001)

Spy Kids er alveg þokkalegasta fjölskyldumynd. Hún höfðar að vísu bara til krakka en það má samt sem áður hafa gaman af henni. Að vísu er þetta algjör vitleysa en það er fyrir öllu að börnin hafa gaman af þessari dellu. Þokkaleg mynd sem virkar klukkan 15:00 á sunnudegi.

Ég var pínd á myndina með yngri bræðrum á aldrinum 9-6 ára :( Ég verð bara að segja að þessi mynd er EKKI fyrir 14 ára unglinga, en er fín fyrir krakka á aldri bræðra minna. Brellurnar eru frekar asnalegar og þessar fáránlegu stökkbreytingamonster sucka feitt. En Antonio Banderas er alltaf jafn hot og sexý og eins George Clooney þótt hann sé farinn að gamlast. Mamman í myndinni er undarlega lík Juliu Roberts (í alvöru!). Og já, ég verð bara að segja þetta áður en ég bind enda á þessa umfjöllun, hvers vegna í andsk.... var fjölskyldubíllinn (og fleira drasl inni í húsi fjölskyldunnar) hannaður sem megadjeimsbondnjósnasúpergræja ef foreldrarnir höfðu verið í helgum steini í tíu ár? Ég bara spyr.

Þó svo að trailerinn af Spy kids hafi enganveginn heillað mig og í raun öskrað á mig EKKI SJÁ ÞESSA MYND! þá ákvað ég af einhverri ástæðu að skella mér í bíó á þessa mynd með nokkrum félögum mínum. Í hreinskilni sagt þá er ég bara nokkuð ánægður að ég skuli hafa gert það því myndin var alls ekki slæm og í raun bara nokkuð góð svona miðað við það að vera barnamynd. Barnamyndir þurfa nefnilega að hafa lítið annað en skemmtanagildi að mínu mati og það er akkúrat það sem þessi mynd hefur, alveg hreint ágætis skemmtanagildi. Þrátt fyrir fínt skemmtanagildi og að vera ágætismynd þá held ég að hún skili alveg sínu sem videospóla, mæli með að fólki bíði örlítið sjái hana frekar heima í stofu, nú þegar bíóverð er orðið 800 krónur. En engu að síður er þetta fín mynd sem ég gef 2½ stjörnu.

Þessi mynd hefur margt upp á að bjóða, hasar, tæknibrellur, húmor og skemmtilegar persónur. En hún er ekki góð. Það sem þarf að gera áður en farið er á hana, er að slökkva algjörlega á hverri einustu heilasellu og njóta hennar þannig. Söguþráðurinn er bull, leikurinn er lala en skemmtunin er góð. Myndin er stutt (ekki nema ca. 75 mín þó annað standi í umfjölluninni að ofan) og virðist jafnvel styttri og er mjög fljót að líða. Þannig... ef þú átt skítnóg af peningum og vilt eyða þeim, endilega skelltu þér á þessa mynd... en hún skilur nákvæmlega ekkert eftir sig.

Spy Kids er mynd sem Robert Rodriguez er búinn að vera með í maganum í mörg herrans ár, allt frá því að stúdíóin byrjuðu að henda í hann peningum, þannig þetta er ekkert sem hann hefur gert til þess að fá smá salt í grautinn, ónei. En svo virðist sem hann hafi geymt hana of lengi í maganum og hún skemmst aðeins. Ég hafði heyrt fína hluti um hana og séð að hún hafði gengið mjög vel í USA, þannig að væntingar mínar voru soldið hávaxnar. Ég er búinn að bíða eftir góðri ævintýra mynd um langt skeið eða síðan ég sá meistarverkið Goonies á níunda áratugnum. Goonies er besta ævintýramynd sem gerð hefur verið að mínu mati og margir hafa reynt að toppa hana en engum tekist. Ég hélt að ef einhver gæti toppað hana þá væri það Robert Rodriguez. Ég hefði átt að vita betur. Það sem aðalega plagar þessa mynd er þessi helvítis Politicaly-correct-saturday-morning ógeðs boðskapur sem tröllríður henni alveg til Færeyja. Það er ekkert að því að upphefja fjölskildu gildin en að troða þeim svona framan í mann er of mikið að því góða. Plottið er einfalt og bíður upp á góða hluti en Robert fer yfir um í fantasíunni þannig að maður kaupir aldrei það sem er að gerast. Svo er hún mjög furðulega klippt blessunin. Svo virðist sem leikstjórinn hafi filmað aðeins of mikið af ofbeldi og það verið fjarlægt því að manni fannst vanta stóra bita í myndina. Leikurinn er viðunandi, krakkarnir allt í lagi en flestir aðrir ofleika all verulega, þó mest Banderas, en sá sem stendur upp úr er snillingurinn Tony Shalhoup sem leikur einn af skúrkunum. Brellur eru frekar slappar upp til hópa þó mest make-up brellurnar frá KNB, sem máttu öruglega ekki gera neitt of raunvörulegt. Þannig þetta eru frekar mikil vonbrigði frá Rodriguez en það er vonandi að hann nái sér á strik með Once upon a time in Mexico. Svo vil ég nota þetta tækifæri og kvarta yfir hækkuðu miðaverði, 800 kall er of mikið í bíó.

Robert Rodriguez hefur sýnt það í gegnum tíðina að hann er stórskemmtilegur kvikmyndagerðarmaður. Hann er kannski ekki að reyna að breyta heiminum heldur aðeins framreiða létta skemmtun í svo sem einn og hálfan tíma. Þetta tekst honum æ ofan í æ, er það virðingarvert. Nýjasta afurð hans, Spy Kids, er mjög fín fjölskylduskemmtun og nýtur góðs af frábærum leik þeirra tveggja krakka sem leika aðalhlutverkin. Hún er vel skrifuð, þó að hún hleypi sér aðeins of langt í væmninni í endann. Mjög frumlegar brellur einkenna myndina og maður bíður spenntur eins og krakki eftir því hverju er næst tekið upp á. Í sem stystu máli, ein af þeim barnamyndum sem engum fullorðnum ætti að leiðast á með börnunum.

Það var nú ekki algerlega útreiknanlegt að næsta mynd Robert Rodriguez (sem gerði myndirnar El Mariachi, Desperado, From Dusk till Down og The Faculty) yrði létt fjölskyldumynd en það er engu að síður komið á daginn. Spy Kids fjallar um hjón sem eru fyrrverandi njósnarar og hvernig krakkarnir þeirra verða að taka til sinna ráða þegar foreldrum þeirra er rænt. Antonio Banderas og Carla Gugino fara vel með hlutverk foreldranna og þrátt fyrir að þau séu of ung til þess að passa inn algerlega inn söguþráðinn er ég ekkert að setja það fyrir mig í mynd sem þessari. Krakkarnir standa sig líka og sýna frammistöður sem henta myndinni. Rodriguez hefur alltaf verið meistari í keyrslu og hvað sem fólk kann að segja um myndir hans verða þær ekki réttilega gagnrýndar fyrir að láta áhorfendum leiðast. Þetta er nokkuð sem Spy Kids nýtur góðs af ásamt því að Rodriguez virðist í hnotskurn hafa góðan skilning á því hvað krakkar vilja sjá. Handrit hans er líka óvenju vel skrifað með tilliti til þess að um fjölskyldumynd er að ræða og gerir það að verkum að þetta er ágætis skemmtun fyrir fullorðna líka. Það er einmitt þetta sem gerir Spy Kids sérstaka, því að sannkallaðar fjölskyldumyndir þar sem börn jafnt sem fullorðnir geta haft gaman af eru sjaldgæfar. Pottþétt skemmtun fyrir alla fjölskylduna.