The Crow (1994)

In a world without justice, one man was chosen to protect the innocent. Þetta er eitthvað svo 90´s. Það var mjög skrítið að sjá The Crow aftur eftir öll þessi ár. Í minningunni er hún tímalaust meistaraverk og hiklaust fimm stjörnu mynd. EN, hún hefur ekki elst vel.

Bradon Lee leikur Eric dRaven sem er myrtur og er vakinn til lífs ári síðar af kráku, ekkert rotnaður. Hann er með furðulega krafta, skellir á sig púðri og svörtum varalit og gerist goth ofurhetja. Útlitið minnir pínu á Edward Scissorhands sem kom út 4 árum áður en það er dæmi um mynd sem hefur elst vel. Þetta er í raun ástar og hefndar saga. Draven gengur berserksgang og drepur ofur ýktu vondu kallana sem drápu hann og konuna hans ári áður. Allt frekar silly.

Mér fannst þessi mynd skemmtileg að ýmsu leiti. Það var fullt af hasar, flottri gothic kvikmyndatöku og svörtu leðri. Leikurinn var stundum skelfilegur og samtölin alveg út í bláinn. Löggan, leikin af Ernie Hudson, er mjög ótrúverðugur karakter. Af hverju ætti hún að hjálpa Draven? Það fannst svo öllum voða eðlilegt að náunginn væri lifnaður upp frá dauðum og labbaði um allt með hvíta andlitsmálningu. Ég skildi svo ekki af hverju kraftarnir hurfu allt í einu þegar verkinu var lokið. Jæja...Mér fannst ég vera rausnarlegur með 3 stjörnur, hvað segið þið? Annas mæli ég ekki með því að þið rifjið þessa upp ef hún er góð í minningunni.

Eins og allir muna eftir þá lést Brandon Lee við tökur á þessari mynd. Maður tekur ekki eftir því, en það er einhver lookalike í nokkrum senum. Mér skilst að Lee hafi átt að gifta sig nokkrum vikum eftir dauða hans (eins og persóna hans í myndinni). Hann varð fyrir voðaskoti úr byssu sem átti að vera eftirlíking í atriðinu sem persóna hans deyr í, þ.e. í upphafi myndarinnar. Það er eitthvað karma í þessu.

„Little things used to mean so much to Shelly, I used to think they were kind of trivial. Believe me, nothing is trivial.“