Gosi (1940)

Það eru liðin 70 ár síðan Gosi kom fyrst út og ennþá er ég að bíða eftir mynd frá Disney (eða eiginlega bara teiknimynd yfir höfuð) sem er betri en hún. Eins og flestar myndirnar frá gullöldinni tapaði hún á miðasölu þegar hún kom fyrst; seinni heimsstyrjöldin hafði sennilega mikil áhrif á þetta (Undantekningar eru Snow White sem kom fyrir stríðið og Dumbo sem kostaði miklu minna). Og eftir því sem árin hafa bæst hefur aðdáðun yfir þessum myndum bæst og Pinocchio er engin undantekning, að mínu mati sú lang besta frá þessu tímabili.

Allir karakterarnir í þessari mynd sem hægt er að líka við, líkar mér vel við, meira að segja Honest John, sem er villain, og það á góðan hátt. Geppetto og Pinocchio eru mjög vel byggðir upp. Maður getur vel séð hversu mikið Geppetto vill fá strák og elskar vinnuna sína. Pinocchio er sýndur sem minnst gáfaðasti karakterinn í myndinni og gerir margt af sér en hann hefur þó ástæðu, hann veit ekkert betur. Það er erfitt að finna ekki til með honum miðað við hvað kemur fyrir hann í gegnum myndina.
Myndin hefur flesta villaina sem Disney hefur komið með (samtals 5 tæknilega séð) og jafnvel þótt enginn af þeim koma fram mikið í myndinni skila þeir sýnu, sérstaklega The Coachman. Atriðið í Pleasure Island (þar sem börnin eru að drekka, reykja, spila pool og margt annað) þar sem hann kemur við sögu er hreint út sagt illt. Roger Ebert hefur meira að segja sagt sjálfur að þetta atriði sé ein af ástæðum af hverju hann hefur aldrei reykt vindil.

Bæði teiknimyndin sjálf og tónlistin bæta sig frá Snow White. Hérna hefur maður lög eins og "When You Wish upon a Star" og "An Actor's Life for Me" (sem festist í hausnum á manni). Mér finnst ótrúlegt að myndin hafi eingöngu komið þremur árum eftir þá fyrstu því hún lýtur miklu smáatriðislega út. Dæmi um það má sjá við hvalinn Monstro og byrjunina með öllum klukkunum og leikföngunum. Það hlýtur að hafa tekið langan tíma að teikna þetta allt saman.

Hvað meira get ég sagt? Pinocchio er vel teiknuð, vel skrifuð, vel gerð, hræðilega creepy á tímupunktum, hefur frábæra tónlist, góðan húmor og mörg skilaboð án þess að troða því inn í mann. Ein af mínum uppáhalds myndum.

10/10


PS: Kettlingurinn Figaro er jafnmikið krútt og Wall-E