Íslenskar kvikmyndir hafa oft virkað á mig eins og hæfileikaríkur krakki með mikinn áhuga en lélegt sjálfstraust, þar sem manni langar að klappa honum á hausinn eftir hverja framför og segja: "Þetta var gott, en ég veit að þú getur betur." Okkur skortir oft frumleika og það er merkilegt hvað við njótum þess mikið að segja alltaf sömu helvítis dramasögurnar aftur og aftur...

Endurgerðir geta oftar en ekki verið verkfæri djöfulsins eða tímasóun á hæsta stigi, en í fáeinum tilfellum koma út slíkar myndir sem gera sér grein fyrir göllum fyrirmynda sinna og betrumbæta þær eftir bestu getu. Eitt af því fáa góða sem kom út úr spennumyndinni Inhale var að hann Baltasar okkar Kormákur var farinn að læra allt öðruvísi kvikmyndagerð en áður. Leikstjórinn...