The Departed (2006)

Það var komin tími til að einhver gæfi þessari mynd lélega dóma. Ég er mjög hissa á dómunum hér að ofan. Mér fannst þessi mynd nefnilega ógeðsleg, vægast sagt !

Ég fór á The Departed nýlega í bíó. Myndin byrjaði alveg þokkalega, fyrir utan ógeðslegt orðbragð sem hélst út alla myndina (því miður). Ég bara spyr: til hvers er verið að hafa svona ljótt orðbragð ? Það er allavega alls ekki fyndið !

Það er ekki nauðsynlegt að hafa ljótt orðbragð í mafíu- eða glæpamyndum til þess að gera þær raunverulegar eða skemmtilegar. Ef ég byggi í enskumælandi landi myndi ég án efa aldrei tala með ljótu orðbragði.

Svo er myndin bara ógeðsleg einsog ég nefndi hér áðan. Alltaf einhver(jir) að deyja og blóð út um allt. Aðalpersónurnar eru ávallt með byssu á sér og hika ekki við að nota þær. Mér finnst þessi mynd alls ekki raunsæ.

Myndin endar líka mjög asnalega. Allar aðalpersónurnar deyja, líka góði maðurinn. Ætli það verði ekki gert enn verra framhald ?

Þessi mynd er líka alltof langdregin, 2 og hálf klst. Mér finnst oft sem ekkert væri að gerast í myndinni.

Leikararnir skila auðvitað sínu, sérstaklega finnst mér Leonardo DiCaprio leika sitt hlutverk frábærlega.

Þessi eina og hálfa stjarna er fyrir góðan leik og svo var sköpuð spenna af og til sem mér fannst ágæt.

Að lokum vil ég segja að almennt séð finnst mér allt of mikill hávaði í bíó. Það þarf ekki að hafa óþægilega mikinn hávaða til að skapa spennu, eða einhverja sérstaka stemningu. Ég neyðist alltaf til að hafa eyrnatappa með því mér finnst mjög óþægilegt að vera í svona miklum hávaða.

Þessi mynd er hrein snilld. Jack Nickolson er alveg sérlega hrollvekjandi sem glæpakóngur. Matt Damon og Cabrio eru frábærir. Sagan gengur algerlega upp, spennan er hrikaleg frá byrjun til enda.

Ég hef nú lítið annað að segja en að þessi mynd kom vel á óvartm, ég sem hataði alltaf leikarann jack nikolson þá kom hann vel á óvart það er húmor í þessu sem að heldur myndinni algjörlega á lífi og matt damon sem hefur alltaf verið lélegur þá breytti ég algjörlega um skoðun. Ég talaði mikið um þessa mynd hún fær mann til að hugsa svo er leonardo alltaf jafn góður, allir þessir leikarar koma vel saman og ég verð að segja að þetta er ekki enn ein tíbísk Bandarísk mynd flestir verða hissa þegar þeir sjá þessa mynd það var ekkert að henni svo ég verð að gefa henni 4 stjörnur.

The Departed er stórkostleg kvikmyndaupplifun. Þetta er mynd sem ég hef beðið með þvílíkum eftirvæntingum eftir, og var hún vel biðarinnar virði. Allt gengur hér fullkomlega: Leikstjórn Scorsese er traust, spennan er mögnuð og heldur manni vel við efnið, ofbeldið og blóðsúthellingar í góðum skömmtum eins og einkennir myndir Scorsese best, sagan mögnuð, samtölin vel skrifuð og skemmtileg, leikarar standa sig allir stórkostlega, handrit William Monahan snilld og plottið er magnað. Besta mynd ársins, og verður erfitt að toppa þessa snilld. Og vona ég að þetta verði myndin sem mun skila Scorsese Óskar næsta ár.

Árið 2006 hefur hingað til verið frekar aumt kvikmyndár, The Departed er ein af fáum kvikmyndum sem standa uppúr þetta árið en þá alls ekki bara út af því að þetta hefur verið aumt kvikmyndaár. Hérna er Martin Scorsese að gera það sem gerir best, fjalla um glæpi og morð á háum skala, í þetta skipti er það mafía vs. lögreglan, í grófum dráttum. Billy Costigan (Leonardo DiCaprio) er lögga úr fjölskyldu sem hefur haft tengsl við glæpasamtök í fortíðinni svo hann er látinn í leyni koma sér í mafíusamtök Frank Costello (Jack Nicholson). Vandamálið fyrir lögreglurnar er að líkurnar benda til þess að það sé uppljóstrari í deildinni þeirra sem gefur Costello upplýsingar um áform þeirra. Söguþráðurinn hljómar frekar eðlilegur, það er ekkert uppúrskarandi eða óvenjulega frumlegt við söguna sjálfa, en handritshöfundurinn William Monahan (Kingdom of Heaven var hans fyrsta handrit sem var kvikmyndað) einbeitir sér í að skapa eins flóknar persónur og hann getur. Tvær aðalpersónurnar virka sem spegilmyndir af hvor öðrum, vandamál Costigans er uppljóstrarinn og vandamál uppljóstrarans er Costigan. Þessi barátta er eldsneyti myndarinnar, allar aukapersónurnar snúast kringum þessa miðju eins og reikistjörnurnar snúast kringum sólina. Fyrir utan tvo þrælsterkar aðalpersónur, sem DiCaprio og Damon léku helvíti vel, þá eru aukapersónurnar jafnvel betri. Ég minnist sérstaklega á þá Mark Wahlberg og Alec Baldwin sem voru alveg kostulegir í sínum hlutverkum, sem ég bjóst alls ekki við að neinu leiti. Fyrir utan húmorinn sem þeir tveir koma með þá er Wahlberg með eina minnugustu persónuna í myndinni. Svo eru aðrir í aukahlutverkjum sem komu vel fram, Ray Winstone, Martin Sheen, David O'Hara, Mark Rolston og Jack Nicholson. Þrátt fyrir frábæran leik hjá Nicholson þá var ég ekki alveg viss með niðurstöðu persónu hans, mér fannst hann ýkt geðbilaður, meira en svo þurfti. En allt þetta sem ég sagði gefur til að kynna vel skrifað handrit með skemmtilegum og eðlilegum samræðum og persónusköpun sem oftar en ekki kom vel á óvart. Mér leið eins og ég væri að horfa á forngríska sápuóperu sem gerist í nútímanum, en þá meina ég það á mjög góðan hátt. Ég hef ekki séð Infernal Affairs, asísku myndina sem átti upprunalegu hugmyndina fyrir The Departed svo ég get engan vegin sagt um munin milli þessara tveggja mynda svo ég var alls ekki viss við hverju ég átti að búast, það má deila um hve góðar myndirnar hans Scorsese hafa verið seinustu ár. Persónulega fílaði ég þær allar en þetta er án efa besta mynd Scorsese síðan allavega Casino jafnast nokkurn vegin við Goodfellas. Fyrir svona kvikmyndaár eins og 2006, þá er getur The Departed auðveldlega sitið í hásæti ársins, þ.e.a.s ef engin önnur betri kvikmynd kemur út fyrir áramót. The Departed er nákvæmlega það sem ég hef beðið eftir að sjá þetta árið, og ég vil meira af þessu, og þess vegna gef árinu ennþá tækifæri. Til þess að ljúka umfjölluninni þá vil ég að lokum undirstrika það að The Departed er mynd sem á það skilið að vera kallað meistaraverk, ég vil helst þó bíða og sjá myndina allavega sjá hana einu sinni enn til þess að geta dæmt um það með nákvæmni, en þetta er besta mynd ársins hingað til, hún kom mér alls ekki að vonbrigðum og ég held að hún muni ekki koma neinum að vonbrigðum.

Það er alltaf jafn dýrðyndisleg tilfinning að stíga út af kvikmynd sem er svo góð að maður heldur ekki vatni yfir henni. The Departed er ein af aðeins tveimur myndum sem ég hef séð á þessu ári hingað til sem ég myndi kalla hágæðamynd (hin er að sjálfsögðu United 93). Sömuleiðis hika ég ekki við að segja að þetta sé besta mynd Martins Scorsese síðan Goodfellas. Sem kvikmyndaáhugamaður geri ég mér grein fyrir því hversu sterk fullyrðing það er, en í rauninni finn ég ekkert við þessa mynd sem ekki virkar. Um er að ræða sameiningu ýmissa sviða sem að smella svo fullkomlega saman að heildin reynist alveg framúrskarandi. Allt frá almennu flæði myndarinnar til leiks, handrits, tónlistar og óvæntra upákoma er myndin eins nálægt því að vera gallalaus og ég næ að telja. Sterkasti þáttur myndarinnar er hins vegar handritið og leikurinn. Það klikkar aldrei hvernig Scorsese nær að halda eins þétt um taumanna á góðum hópi leikara, enda er það aðeins eitt af mörgum einkennum hans. The Departed er að mörgu leyti í höndum þeirra sem eru í forgrunni á skjánum, og er óhætt að segja að hver og einn standi sig með fjandi góðum tilþrifum. Jack Nicholson er fremstur meðal jafningja sinna og er orðið ansi langt síðan hann hafði svona sterka nærveru. Framkoma hans er í léttari kantinum en þó sýnir hann vel að eitthvað lítt skemmtilegra skríði undir yfirborðinu. Einnig eru Matt Damon og Leo DiCaprio eins góðir og þeir gerast og fara þeir ótrúlega vel með sín hlutverk, og Vera Farmiga kemur stórvel út sem konan sem flakkar á milli þeirra. Minni hlutverk - sem eru m.a. í höndum manna á borð við Martin Sheen, Alec Baldwin, Ray Winstone og Mark Wahlberg – koma jafnframt glæsilega út. Það er ótrúlega erfitt að kryfja hvert og eitt hlutverk niður, en nánast hver og einn leikari setur sinn eigin stíl á myndina, sem gerir heildina e.t.v. betri. Wahlberg verð ég þó að minnast á, enda leikur hann skemmtilegasta karakter myndarinnar og stelur hverri einustu senu sem hann sést í ("Feds are like mushrooms, feed 'em shit and keep 'em in the dark.").Þessar leikframmistöður þýddu þó lítið væri ekki fyrir flugbeitt og stórskemmtilegt handrit Williams Monahan. Sjálfur hef ég ekki séð Infernal Affairs, sem þessi er byggð á, en miðað við afraksturinn hér fannst mér uppbygging myndarinnar ásamt framvindu hennar vera óaðfinnanleg og get ég þar af leiðandi ekki ímyndað mér annað en að frummyndin sé síðri. Hér um bil hver einasta sena í þessari mynd er skemmtileg, fyndin eða grípandi á einhvern hátt, og þegar líður að seinustu 10 mínútunum eru nokkur augnablik sem gefa manni hjartstopp, en glætan að ég segi frá þeim. Scorsese hefur heldur engu gleymt hvað sársaukafullt ofbeldi varðar, og virðist hann alltaf kunna að nota það vel. Manni er ekki einungis drekkt í blóði og barsmíðum, öllu heldur koma þessar senur einfaldlega út sem nettar áherslur í samræmi við söguna. Atriðið þar sem DiCaprio er laminn með skó í brotinn handlegg er t.a.m. virkilega óþægilegt, svo aðeins eitthvað sé nefnt. Kvikmyndatakan á líka mjög gott orð skilið enda setur hún sérstakan svip á heildina. Tónlistarnotkunin er einnig flott og smellur vel við allt saman.The Departed er skylduáhorf, og án efa besta afþreyingar/glæpamynd sem ég hef séð í langan, langan tíma. Hún hefur alla burði til þess að höfða til fleiri heldur en einungis aðdáendur Scorsese. Allt saman brillerar; söguþráðurinn, persónurnar, spennuuppbyggingin, stíllinn, ofbeldið, samtölin svo aðeins eitthvað sé nefnt. Get ekki beðið eftir að sjá hana aftur.10/10