Eins og venjan er með okkur Íslendinga veitum við þeim erlendu myndum sem innihalda einhvern landa okkar í stóru hlutverki sérstaklega mikla athygli. Helber dæmi um slíkt eru þegar við hópuðumst til að sjá Anitu Briem sprikla fyrir framan grínskrín í skemmtigarðavídeóinu Journey to the Center of the Earth, flykktumst á Ingvar Stendurútúrfókusaðeinsfyriraftanharrisonfordallamyndina Sigurðsson í kafbátamyndinni K-19: The Widowmaker eða gerðum Maríu Ellingsen að metsölustjörnu í einu landi heimsins fyrir D2: The Mighty Ducks.

Nú er hins vegar komið að því að verða spennt yfir tölvuleikjahasarnum Prince of Persia: The Sands of Time, en Gísli Örn Garðarsson mun leika Vesírinn, skuggalegt illmenni, í þeirri mynd. Fyrstu stiklur myndarinnar einbeittu sér meira að Hollywood-stjörnunum sem prýða önnur helstu hlutverk, eins og Jake Gyllenhaal, Gemmu Arterton, Alfred Molina og Sir Ben Kingsley, á meðan lítið sást í okkar mann. Því var undirritaður orðinn áhyggjufullur í meira lagi og farinn að búast við að Íslendingar hefðu enn einu sinni blásið hlutverk landa síns upp í óraunhæfa stærð.

Svo kom Super Bowl-stiklan. Dýrasta auglýsingapláss heims.

Jújú, þarna voru Jake og Gemma spriklandi hálfnakin á húsþökum og sandstrætum, eins og við var að búast. En á meðan ekkert sást til Dr. Octopus eða Gandhi var Gísli mættur í (vonandi aðeins litlum hluta af) öllu sínu veldi, og í þessu 30 sekúndna broti birtist hann í þónokkrum skotum og fékk línu og allt! Því er von mín um bitastætt hlutverk í alvöru stórmynd fyrir góðan íslenskan leikara aftur lifnuð.

Þið getið séð dýrðina á TV-svæðinu okkar. Þar eru reyndar líka Super Bowl-stiklur annarra mynda, en þar sem Íslendingar koma hvergi við sögu í þeim er okkur drullusama.