Ýktur og ofbeldisfullur myndasögustíll í bland við Film Noir. Gerist það nokkuð svalara??

Sin City er í raun mixtúra af ýmsum stílum en hún er þrátt fyrir það ein ef ekki albesta kvikmynd sem ég hef séð sem byggð er á myndasögu(m). Hún er líka ein sú dyggasta og metnaðarfyllsta, og fylgir kjarna og anda snillingsins Frank Miller mjög sterkt út í gegn, sem skiptir auðvitað öllu máli því svona lagað hefði léttilega getað misheppnast á glæpsamlegan hátt. En guði sé lof fyrir Robert Rodriguez! Hann er leikstjóri sem gerir lítið samkvæmt skráðum reglum og fer oftast sínar eigin leiðir. Hann er líka stórlega vanmetinn kvikmyndagerðarmaður, og sjálfum finnst mér engin mynd eftir hann vera virkilega léleg. Fáir hafa mér þótt vera eins góðir og hann í því að bera fram hreinræktað skemmtanagildi (og fjölbreyttu hæfileikar hans - þ.e.a.s sem handritshöfundur, klippari, tónlistarmaður, myndatökumaður o.s.frv. - gera hann bara enn aðdáunarverðari). Ekkert djúpt eða mikilvægt, bara eitthvað sem maður gat setið og haft gaman af. Ég beið samt lengi eftir að hann myndi gera sitt meistaraverk, sem ég sé núna að hann hefur loks náð að punga út. Það er þó óneitanlegt að þetta sé miklu meira kvikmynd Millers heldur en Rodriguez, innihaldslega séð. En hæfileikar þeirra hafa greinilega smellt mjög vel saman til þess að fá þessa útkomu.

Myndin er byggð meginlega á þremur bókum Miller's sem heita The Hard Goodbye, The Big Fat Kill og That Yellow Bastard. Sögurnar eru allar mjög góðar, hver á sinn hátt, þó kannski missterkar en allar jafn stórglæsilega útfærðar bæði sjónrænt séð og einnig sem bara einstakir söguþræðir byggðir á myndasöguefni. Þeir sem hafa lesið bækurnar taka strax eftir því hversu vandlega Rodriguez fer eftir þeim. Hann kvikmyndar nánast hvern einasta ramma beint eins og hann var teiknaður (maður veltir m.a.s. fyrir sér hvort handrit hafi nokkuð verið til staðar við gerð myndarinnar). Þeir sem hafa hins vegar ekki lesið sögurnar, þeir ættu engu að síður að verða álíka dolfallnir yfir þessu lúkki sem myndin býr yfir, en því verður einfaldlega ekki með orðum lýst. Hver einasti rammi í þessari mynd er eins og skuggalegt listaverk.

Ólíkt öðrum kvikmyndum eins og Sky Captain (önnur mynd sem notaði sömu stafrænu/bluescreen tækni) þá er Sin City ekki eins áberandi feikuð í umhverfinu. Þú sérð ekki eins auðveldlega hvar leikararnir hverfa og tölvuteiknaða sviðsmyndin tekur við. Fólkið fellur alveg saumlaust inn í umhverfið. Andrúmsloftið er líka fullkomið, ekki bara vegna þess að það nær svo vel að fanga þennan noir-stíl sem Miller hefur búið til, heldur líka hversu vel það nær að útiloka auðséð tímabil í þessum heimi. Sin City er nútíma noir-ævintýri, en jafnframt eru ýmsir gamaldags mátar sýnilegir, og það má sjá t.d. á ýmsum fatnaði, bílum eða tónlistinni jafnvel. Hér snýst allt um að vera töff, og það er aldeilis engu tilsparað í þeim metnaði. Ég tala nú ekki um hversu miklu testósterónið ætlar sér að drekkja hér, en það er auðvitað í takt við stílinn.

Svo er auðvitað leikaravalið, sem hlýtur nú bara að vera eitt það skemmtilegasta sem undirritaður hefur orðið vitni af síðan Pulp Fiction kom út. Hvar á maður að byrja? Mickey Rourke (í glæsilegu comback-i!), Clive Owen og Bruce Willis eru allir brjálæðislega flottir hérna. Man ekki hvenær ég seinast sá svona rosalega samkomu af svölu fólki. Þeir blása allir miklu lífi í persónur sínar og gera þær nokkurn veginn að sínum eigin. Rourke sérstaklega er alveg ótrúlegur og stelur allri myndinni sem Marv, karakter sem er bæði ljótur og hálf skemmdur en einhvern veginn hefur maður samúð með honum. Willis er líka frábær sem Hartigan, þrátt fyrir að vera örlítið of ungur fyrir persónu sem er að nálgast sextugt. En það flækist svosem ekkert fyrir. Owen er líka á góðri leið í að verða nýi uppháhalds leikarinn minn. Síðan koma nöfn eins og Carla Gugino, Jamie King, Benicio Del Toro, Rosario Dawson, Michael Clarke Duncan, Devon Aoki (sem hreint út sagt brillerar í hlutverki japanska hörkukvendisins Miho), Jessica Alba og mörg önnur minniháttar hlutverk og það væri of mikið að nefna þau öll. Allavega þá fann ég ekki fyrir neinum veikum punkti í öllu valinu. Eina spurningarmerkið væri líklegast Brittany Murphy, en hún kemst undan. Illmennin eru heldur ekki síður eftirminnileg en söguhetjurnar. Nick Stahl er drullugóður sem eitthvað það viðbjóðslegasta kvikindi sem sést hefur lengi á skjánum og lætur hann Buffalo Bill líta út eins og dýrling. Þessi frammistaða situr eftir í manni eins og brunasár, og Elijah Wood jarðar einnig Frodo-ímynd sína í yndislega óhugnanlegri rullu sem mun eflaust fá nokkra kjálka til að detta í gólfið.

Sin City er svo miklu meira en bara ''augnakonfekt'' þegar maður lítur á hana. Hún hefur innihald sem kemst pottþétt upp á sama level. Myndin er líka allan tímann hröð og flæðir alveg ótrúlega vel án þess að detta út í dauðan kafla. Og hvernig sögurnar eru stilltar upp er mjög vel meðhöndlað. Smá Tarantino-blær í þeim strúktúr, en ég sé annars ekki hvernig öðruvísi hefði átt að fara að honum. Ofbeldið er síðan stór þáttur af þessu umhverfi. Það kæmi alls ekki á óvart þótt einhverjir myndu hneykslast yfir því, því það er heldur mikið af því rétt eins og það er gróft. Raunveruleiki er annars á vissan hátt útilokaður enda ofbeldissenurnar meira yfirdrifnar heldur en hráar. Smellpassar!

Ég get ekki hrósað þessari mynd nóg. Kannski vegna þess að ég get eiginlega ekkert sett út á hana. Hún gerir meira eða minna allt rétt og rúmlega það. Þetta er brútal, skemmtileg, fyndin (með ósmekklegum hætti), kynþokkafull og bara yfir höfuð snilldarmynd og dúndur upplifun í sjálfu sér. Hún er svoleiðis drekkhlaðin ferskleika og stíllinn er með ólíkindum. Þetta er hugsanlega eina myndin - ef ekki ein af aðeins örfáum - í mínum huga sem nær að vera jafngóð og bækurnar.

10/10

Ég hef örugglega lesið öll Sin City blöðin svona 20 sinnum. Þessi blöð voru með því allra besta sem comics hafði upp á að bjóða þegar ég var unglingur. Ég var því einn af þeim sem gat ekki beðið eftir myndinni þegar hún kom út 2005. Það skemmdi ekki fyrir að Robert Rodriguez var við stýrið og hafði vit á því að bjóða Frank Miller að co-leikstýra myndinni með sér. Stjörnurnar flykktust að, Bruce Willis, Elijah Wood, Mickey Rourke, Benicio Del Toro, Clive Owen, Jessica Alba, Michael Clarke Duncan, Rutger Hauer og Michael Madsen. Ótrúlegur listi. Fjöldinn skýrist af því að þetta eru þrjár sögur samfléttaðar í eina mynd. Það verður að segjast að það tókst ótrúlega vel flytja sögurnar í kvikmyndaform. Það er lítið brugðið út frá skrifðu sögunum og margir rammar gerðir nákvæmlega eins. Leikurinn er almennt góður noir ofleikur, Rourke er þó bestur sem Marv.

Eitt það besta við Robert Rodriguez eru frábærir DVD diskar. Á þessum disk getur maður horft á myndina eins og hún var í bíó eða skipt niður í 3 aðskilda hluta, meira eins og blöðin. Svo er allt troðfullt af aukaefni.

Ég var svo óheppin að hafa ekki verið kominn með kvikmyndadellu þegar Sin City var sýnd á sínum tíma svo ég hef aldrei upplifað þessa ofursvölu,flottu og bara einstaklega vel heppnuðu mynd í kvikmyndahúsi (Sem mér finnst agalegt). Myndin er einstaklega vel leikinn og stendur þar helst Mickey Rourke uppúr sem hinn eitursvali harðnaggli Marv. En annars má nefna Bruce Willis sem er í essinu sínu og Cliwe Owen finnst mér einstaklega flottur. Myndin fylgir samnefndum teiknimyndasögum sem ég hef því miður ekki lesið en það sést á myndinni að hún á að vera svoldið ýkt og sjúskuð. Sin City er líka meistaralega vel gerð en hún var tekinn upp öll á Blue-screen tjaldi og er þetta með þeim best heppnuðu tilraunum til þess sem ég hef séð. En Sin City er gæða mynd og allir kvikmyndaaðdáendur sem fýla vel brútal,flottar og kolsvartan töffara húmor ættu að tjekka á.

Frábær mynd byggð á samnefndum teiknimynda bókum.



Sin City er mjög sérstök mynd, sérstaklega þegar litið er á tæknibrellurnar og litina í myndinni, en hún er megnið í svart/hvítu (þó með einum og einum lit), og er það að takast alveg fullkomnlega upp.



Meðal þeirra sem leika í myndinni eru Bruice Willis, Elijah Wood, Jessica Alba og Clive Owen (Children of Men).



Nú get ég ekki beðið eftir að sjá Sin City 2 og 3 sem eru í vinnslu (en þar á meðal annars Johnny Depp vonandi að koma fram í eftir heimildum).

Alveg sama hvað ég reyni þá getur mér bara ekki þótt Sin city vera eins merkileg og flestum öðrum finnst. Hún er jú mjög vel gerð og heldur ágætum dampi allan sýningartímann en það sem ég sá var heldur þurr mynd sem skortir allan neista. Eins og allir vita þá segir myndin þrjár sögur sem tengjast á einn eða annan hátt og margir líkja þessu við Pulp fiction sem er að mínu mati skemmtilegri mynd þó að Sin city sé kannski aðeins flottari. Í einni sögunni kynnumst við roskinni löggu(Bruce Willis)sem bjargar ungri stúlku frá barnaníðingi(Nick Stahl) en verður síðan sjálfur ranglega ásakaður um nauðgun. Í annarri sögunni leikur Mickey Rourke hinn subbulega Marv sem leitar hefnda fyrir morðið á vændiskonu sem er honum kær. Og í þriðju sögunni leikur Clive Owen Dwight nokkurn sem dregst inn í heim spillingar og mafíustríðs. Já, mér finnst þessi mynd ekkert sérstaklega góð og ég hika ekki við að kalla hana vonbrigði. Ég bjóst við einhverju rosalegu en í staðinn fékk ég mynd sem hefur fátt gott upp á að bjóða nema skemmtilegan hasar og flottar blóðútshellingar. Myndin er þó fagmannlega unnin og það er bara Bruce Willis sem leikur illa(hann leikur algjöran aumingja í guðanna bænum) en annars eru nær allir leikararnir fínir og stendur þá Mickey Rourke alveg upp úr. Nick Stahl er líka ágætur og snilldarleikarinn Rutger Hauer er í skemmtilegu en vannýttu hlutverki. Þegar allt kemur til alls er Sin city vel leikin og áhorfsins verð en daufleg er hún og hefði getað orðið betri. Tvær stjörnur frá mér. Ég er ekki sáttur við þetta.

Ég ætla að skrifa um flottustu mynd ársins 2005 Sin city. Hún er snilld. Myndin fjallar um líf fólks í Basin city sem kölluð er Sin city.Myndin er þrjár sögur blandaðar saman í film noir stíl og útkoman er frábær.SMÁ SPOILER.Fyrsta sagan THE HARD GOODBYE fjallar um Marv(Mickey Rourke)sem er ruddi og hálfgerð morðvél en hann hyggur á hefnd eftir að eina ástin í lífi hans(hljómar væmið),Goldie(Jaime King)er myrt í svefni,af raðmorðingja(Elijah Wood)en nú er Marv að mæta í fylgd með skilorðsfulltrúanum Lucille(Carla Gugino). Önnur sagan THE BIG KILL fjallar um Dwight(Clive Owen)er leynilögreglu og á one night stand með Shelley(Brittany Murphy)fallegri þjónustu stúlku súlustaðar en fyrrverandi kærasti Shellyar, hinn ofbeldisfulli skíthæll Jack Rafferty/Jacky Boy(Bencio Del Toro) brýst inn til að hitta hana en Dwight tekur ekki vel á móti honum. Eftir að hafa ekki fengið Shelly þá fer Jackie boy í old town sem er vændishverfi en þar sjá vændiskonurnar um sig sjálfar og eru vopnaðar og engir mellu dólgar stjórna því að Gail(Rosary Dawson)gerir það og verndar stelpurnar svo að engir kynferðisglæpa láti sjá sig. Jackie reynir að fá unglings hóruna Becky(Alexis Bledel)en er drepinn af verndarengli götunnar bardagasnillignum Miho(Devon Aki).Dwight,Gail og stelpurnar komast að því að Jackie boy er löggu hetja og þau vita að allt fer í vitleysu ef löggan,mafían eða glæpa gengi komast að þessu því þá geta þeir stjórnað old town og eftir það byrjar rosalega spennandi atburðarrás.Þriðja sagan THAT YELLOW BASTARD fjallar um Lögguna Hartigan(Bruce Willis) sem er á hælunum á eftir barnaníðingi og sadista að nafni Junior(Nick Stahl)sem er sonur spillts stjórnmála manns(Powers Booth). Hartigan tekst að bjarga lítilli stelpu sem heitir Nancy en Hatigan er svikinn af samstarfsmanni Bob(Michael Madsen)og er settur í einangrun og kærður fyrir glæpi Juniors en eftir átta ár játar hann á sig glæpinn og er látinn laus að því að hann heldur að Nancy(Jessica Alba leikur hana þegar hún er 18 ára)sé í hættu en finnur hana á súlustað þar sem hun er orðin vinsælasta súlustelpan í bænum en nú er Junior komina aftur en núna óþekkjanlegur sem gulur bastarður og ætlar að hefna sín á Hartigan en loka ætlunar verki sínu með Nancy. SMÁ SPOILER ENDAR.Mickey Rourke,Bruce Willis og Clive Owen voru fínir í sínum hlutverkum og Jessica Alba,Jaime King,Brittany Murphy og Alexis Bledel voru mjög óstjórnlega flottar og Nick Stahl,Elijah Wood og Bencio Del toro voru virkilega creepy í hlutverkum skíthælanna. Annars er leikurinn almennt fínn. Handritið er gott og leikstjórn Robert Rodrigues frábær,hann leikstýrir þessu svo vel og útlit myndarinnar er geðveikt.Allt er eins og í myndasögu meistaraverki Frank Millers sem allir verða að lesa. Ekki missa af Sin city.

Ekki veit ég hvað ég get sagt, aðrir gagngrínendur hér á kvikmyndir.is eru búnir að segaja allt sem segja þarf. En ég taldi mig bara verða að skrifa mína umfjöllun á þessari mynd, því þetta var öruglega besta myndin á árinu. Algjört meistaraverk.

Höfum þetta bara stutt og laggott, ótrúlega vel leikin, leikstýrð, kvikmyndatakan frábær, og svo er myndin líka alveg ótrúlega, alveg ótrúlega cool.

Takið þessa, strax í dag. :)

Hrikalega flott mynd. Fullkomið listaverk frá upphafi til enda. Hreinræktuð perla fyrir augu sem eyru. Ég á bara varla til orð yfir hana, hún hitti algjörlega í mark hjá mér. Einfaldur söguþráður en samt svo vandaður og hélt mér gjörsamlega bæði skiptin sem ég sá hana (og áreiðanlega öll hin sem á eftir koma, -líka flott aukaefni á dvd). Inniheldur jafnt 'ógeðslegustu' (vísbending: síðasta atriðið með Elijah Wood) sem og 'fallegustu' atriði (vísbending: Goldie og hjartað, so pretty..) sem maður hefur lengi séð. Flott hvernig hin djúpa rödd karlpersónanna er látin njóta sín sem sögumannarödd og ekkert verið að skafa af klæðaleysinu hjá mörgum kvenpersónum... sem eru flestar hörkutól, en samt gaman að því hvernig þær vefja karlmönnunum um fingur sér. Frábær umgjörð, umhverfi, persónusköpun (þar með talið förðun og búningar), klipping og tónlist, og allir leikarar að skila sínu besta. Persónurnar eru mjög eftirminnilegar, ekki síst vegna þess hve myndasögulegar þær eru, enda finnst manni réttilega sem maður sé staddur í miðri myndasögu. Sin City er einfaldlega með bestu (og flottustu!) myndum sem ég hef séð. Ég þakka fyrir mig.

Ef þú hefur gaman af því að fara í Bíó en ert orðin þreyttur á þessum típísku Hollywod myndum þá er þetta mynd fyrir þig.

Þetta er Hasar myndasögu mynd í bestri gerð. Ef ég ætti að lísa henni í þremur örðum þá myndi þau vera Öðruvísi,Snilld og Vá. Þetta er svona mynd sem þú mun alltaf muna eftir að hafa séð. Það á aldrei eftir að gerast að þú sittur í sófanum orðinn 60 ára og Rúv er að sína þessa mynd í fyrsta skipti að þú eigir ekki eftir að kannast við hana.

Ef þú ert ekki búna sjá þessa Vá snilldar öðruvísi mynd þá myndi ég fara að drífa mig í bíó.

Ég gef henni 4 stjörnur því hún á það einfaldlega skilið.

Vel gerð mynd, flott gerð en ekki þykir mér þessi mynd eins frábær og allir vilja af láta. Þótti þessi mynd of langdregin og of hæg. ég var farinn að býða eftir að henni myndi ljúka og hreinlega leyddis. Ef fólk er að leita að afþreyingu þá er þetta ekki rétta myndin. þessi mynd hefur ekki skemmtana gildi en engu aðsíður flott í alla staði en mér þykir það ekki hjálpa þessari mynd.

Hér flottasta mynd ársins komin,sin city.

Hún er snilld.

Myndin fjallar um líf fólks í Basin city sem kölluð er sin city í myndinni og er skypt í þrjár sögur.

Sú fyrsta hard goodbye fjallar um Marv(Mickey Rourke)sem er ruddi og hálfgerð morðvél en hann higgur á hefnd eftir að eina ástin í lífi hans(hljómar væmið),Goldie(Jaime King)er myrt í svefni,af raðmorðingjum(Rutgher Hauer og Elijah Wood)en nú er Marv að mæta(í fylgd með skilorðsfulltrúanum Lucille(Carla Gugino)).


Önnur sagan Big fat kill fjallar um Shelley(Brittany Murphy)(sem er reyndar bara aukapersóna)sem átti ofbeldishneigðan kærasta Jackie Boy(Bencio del toro)en lenti í stuttu ástarsambandi

með Dwight(Clive Owen).

En svo er Jackie Boy myrtur af hálfgerðum vernarengli að nafni

Miho(Devon Aoki)eftir að hafa beint byssu að unglingsstúlkunni Becky(Alexis Bledel)en þau að maðurinn sem þau drápu er ekki bara drykkfeldur ruddi og hefst þá æsispennandi atburðar rás.


Þriðja sagan That yellow Bastard fjallar um Lögguna Hartigan(Bruce Willis) sem er á hælunum á eftir barnaníðingi og sadista

að nafni Junior(Nick Stahl).

Hartigan tekst að bjaraga lítilli stelpu sem heitir Nancy en Hatigan er svikinn af Löggunni Bob(Michael Madsen)og er sendur í einangrun og kærður fyrir glæpi Juniors en eftir átta ár

játar hann á sig glæpinn og er látinn laus að því að hann heldur að Nancy(Jessica Alba)sé í hættu en finnur hana á súlustað þar sem hun er orðin vinsælasta súlustelpan í bænum en nú er Junor komina ftur en núna óþekkjandi sem gulur bastarður....

Mickey Rourke og Bruce willis voru svalir

og Jessica Alba,Jaime King,Brittany Murphy og Alexis Bledel voru mjög flottar og Nick Stahl,Elijah Wood og Bencio del toro voru virkilega creepy.

Heyriði Sin City!.

Maður hefur séð Making of og alles og var ég orðinn býsna spenntur fyrir þessarri mynd.Myndin stóð heldur betur undir væntingunum mínum,Tær Snilld! í alla kanta.Persónulega hef ég ekki lesið þessar Teiknimyndasögur en myndin er geðveik.Ég mæli bara gríðalega mikið með henni,Só Vatt þótt hún sé svart hvít.Mér þótti það aðall fönkið! þetta gefur henni svo Klassíkan blæ

En svo ég slái nú punkt í þetta þá mæli Ég 100% með þessu Gullkorni,Glæsileg!

4 sögur sem hafa ósköp lítið með hverja aðra að gera fyrir utan það að persónurnar eru sumar hverjar í fleiri en einni sögu. Það sem gerir þessa mynd virkilega flotta er hversu flottar samræðurnar eru. Viss stíll við myndina minnir mann á Pulp Fiction. Þetta er besta mynd Roberts og augljóslega Frank Millers líka. Þetta er skildu mynd fyrir alla.

Ég fór á þessa mynd og bjóst við góðri mynd. Ég upplifði meistaraverk. Það er nefninlega það sem þessi mynd er, algjört meistaraverk.

Ég hafði lesið allar bækurnar sjö áður en ég sá myndina sem er gerð eftir bókumnum 1 The Hard Goodbye 3 The Big Fat Kill 4 That Yellow Bastard auk þess sem myndin byrjar á smásögunni The Customer Is Always Right úr smásagnasafninu Booze Broads And Bullets. Sögurnar færast ótrúlega vel yfir á hvíta tjaldið og er nánast hver einasta lína tekin orðrétt uppúr bókunum.

Myndin byrjar eins og áður er sagt á smásögu með tveimur persónum(Josh Hartnett og Marley Shelton) sem er skot fyrir skot nánast alveg nákvæmlega eins og myndasagan og þegar henni er lokið Byrtast þessir risastóru þykku rauðu stafir á tjaldinu og maður á von á einhverju ótrúlegu. Tónlistin er alveg ótrulega flott í myndinni og þegar byrjunar kreditlistinn kemur sér maður nöfn leikaranna við myndir af þeim myndasögupersónum sem þeir leika.

Myndin byrjar fyrir alvöru á fyrri hluta That Yellow Bastard sem fjallar um aldraða lögreglumanninn John Hartigan(Bruce Willis)einu heiðarlegu lögguna í Basin City sem er um það bil að fara á eftirlaun en þarf að ljúka einu áður en hann hættir: Hann þarf að bjarga 11 ára stelpu að nafni Nancy Callahan sem er í klóm viðbjóðslega barnaníðingsins Junior Roark(Nick Stahl) sem er sonur spillts þingmanns. Hartigan finnur Nancy og bjargar henni og limlestir barnaníðinginn illa í leiðinni en er síðan skotinn mörgum sinnum af svikulum félaga sínum Bob(Michael Madsen) en hann nær samt að Bjarga Nancy.

Þá er klippt yfir til berserksins Marv(Mickey Rourke) sem vaknar eftir að hafa eytt nótt með hinni gullfallegu Goldie(Jamie King)(sem hann síðar kemst að að var vændiskona) og uppgötvar að hún er látin og hann er ásakaður um morðið.Nú leggur Marv í krossferð um Sin City til að komast að því hver myrti Goldie. Á leiðinni að sannleikanum hittir hann þöglu mannætuna Kevin(Elijah Wood) og Wendy(Jamie King) tvíburasystur Goldie.

Þegar saga Marv er búin byrjar sagan The Big Fat Kill sem fjallar um Dwight(Clive Owen). Kærasta Dwight, Shellie(Brittany Murphy) þarf að taka á málum við fyrrverandi kærastann sinn Jack(Benicio Del Toro) sem er ofbeldisfullur drykkjumaður.

Dwight ákveður að elta hann þar sem hann fer inn í Old Town sem er staður þar sem Vændiskonurnar í Sin City halda til og þær semja lögin, fallegar en miskunnarlausar. Eftir að hafa hótað einni af stelpunum(Alexis Bledel) er Jack drepinn af Miho(Devon Aoki)sem er lífvörðurin í Old Town og upp kemst að Jack þessi er Jack Rafferty ofurlögga og nú verða vændiskonurnar undir stjórn Gail(Rosario Dawson) og Dwight að koma í veg fyrir að mafían komist að því að Þær hafi orðið löggu að bana því þá verður allt vitlaust.

Þá er skipt aftur yfir í söguna That Yellow Bastard, seinni hluta. Hartigan er á sjúkrahúsi og kemst að því að hann verður kærður fyrir alla glæpina sem Junior hefur framið og er sendur í fangelsi í átta ár. Nancy(Jessica Alba) skrifar honum einu sinni í viku í öll þessi ár en þegar Hartigan fær ekki bréf í two mánuði í röð heldur hann að eitthvað sé að og að Roark hafi kannski fundið hana. Hartigan Skrifar undir játningu og fær reynslulausn. Hann uppgötvar að það er einhver viðbjóðslega illa lyktandi Gulur Skíthæll sem eltir hann hvert fótmál.

Hartigan kemst síðan að því að sá Guli er viðrinið Roark og hann ætlar að hefna sín á Hartigan með því að klára það sem hann ætlaði að gera við Nancy (sem nú er orðin 19 ára og vinnur sem dansmær á bar) átta árum fyrr og nú þarf Hartigan að bjarga bæði sjálfum sér og Nancy frá þessum Gula Skíthæl.


Leikara liðið í myndinni er í heildina frábært fyrir utan Michael Madsen sem kemst illa frá sínu hlutverki. Tæknibrellurnar eru frábærar og allt útlit myndarinnar er ótrúlega flott. Notkun lita er órtúlega flott og er heldur meira um liti í myndinni sem er annars svarthvít en í bókunum.

Allt í allt er þetta frábær mynd. Kannski ekki fyrir alla en þetta er án efa ein besta mynd sem ég hef séð.

Það langt síðan ég hef skemmt mér jafn mikið og í Smárabíói í gær. Sin City er hreint út sagt frábær mynd og ein sú skemmtilegasta sem ég hef séð. Samtölin eru skemmtilega hrottaleg en í senn hrottalega skemmtileg. Sérhver rammi er útpældur og jafnvel þó að myndin sé öll gerð á blue-screen þá er hún ekkert gervileg, að minnsta kosti finnst mér það ekki. Að sögn Arnórs og Skúla sem báðir hafa ólíkt mér lesið myndasögurnar er ekki mikið sem Robert Rodriguez kemur með aukalega inn í myndina, því þetta sé nánast nákvæmlega tekið úr bókunum. Ég er bara ánægður með það, enda heppnaðist myndin frábærlega.


Leikaravalið í þessa mynd er frábært. Ég get ekki nefnt neinn sem mér fannst ekki standa sig nógu vel. Mickey Rourke stendur þó uppúr með frábærri frammistöðu, hann er hreinlega fullkominn í hlutverkið og nær því ofurkúli sem ég get ímyndað mér að Marv hafi í bókunum. Bruce Willis stendur honum þó ekki langt að baki því hann er frábær í hlutverki öldnu löggunar Hartigan. Fleiri leikarar sem vert er að nefna eru Clive Owen, Elijah Wood, Nick Stahl, Jessica Alba, Benicio Del Toro og svo mætti lengi telja.


Myndin er sett saman úr þremur sögum, þremur af Sin City bókunum. Fyrsta sagan sem heitir að ég held einfaldlega “Sin City” fjallar um svala ofurtöffarann Marv sem svífst einskis í leit sinni að svörum. Hann leitar að morðingja konunnar sem hann taldi sig elska, Goldie. Hann sór þess eið að drepa morðingja hennar og hann er ekki án þeim buxunum að gefast upp, sama hver verður á hans leið.


Önnur sagan sem nefnist “That Yellow Bastard” fjallar aldraðan lögreglumann með hjartaveilu að nafni Hartigan. Hann er einn þeim fáu lögreglumönnum í bænum sem eru óspilltir og þyggja ekki mútur, eða láta stjórnast af glæpalýð. Hartigan er á eftir vægðarlausum barnanauðgara og morðingja að nafni Roark. Roark er sonur valdamikis þingmanns og þess vegna þorir enginn að gera neitt í málinu, enginn nema Hartigan. Ég vil ekki segja mikið meira um þessa sögu en Jessica Alba er mikið í þessari sögu. Þetta er mín uppáhalds saga af þeim þremur sem eru í myndinni. Það er eitthvað sérstakt við samband Hartigan og Nancy sem heillar mig.


Þriðja sagan og sú sísta að mínu mati heitir samkvæmt óáreiðanlegum heimildum “The Big Fat Kill” fjallar um mann að nafni Dwight. Eftir að hópur af vændiskonum (sem mætti einnig kalla bara glæpamenn, eins og reyndar flesta þarna) drepur virtan lögreglumann virðist allt stefna í stríð á milli mafíunnar, lögreglunnar og vændiskvennanna. Þá leggur Dwight upp í för til að reyna að forða því.


Mér finnst myndin alveg hreint frábær og ein skemmtilegasta mynd sem ég hef séð, en ég mæli þó ekki með henni fyrir hvern sem er. Það eru eflaust margir sem mundu ekki fíla þessa mynd þar sem hún er mjög blóðug og á köflum frekar ógeðsleg. Myndin verður að teljast til þeirra svölustu enda með eindæmum flott. Persónurnar eru þvílíkir töffarar að 1/10 væri meira en nóg. Ég ætla að enda þetta með nokkrum vel völdum línum úr myndinni, ein úr hverjum parti.


Marv: It's going to be blood for blood and by the gallon. These are the old days, the bad days, the all-or-nothing days. They're back!


Hartigan: An old man dies. A young girl lives. A fair trade. I love you, Nancy.


Dwight: It's time to prove to your friends that you're worth a damn. Sometimes that means dying, sometimes it means killing a whole lot of people.

Þetta er frábær mynd sem fór fram úr bínum björtustu vonum. Ég bjóst ekki við því að mér mindi finnast þetta neitt sérstök mynd því hún er í svarthvítu enn annað kom í ljós. Þessi mynd er mjög skemmtileg af því leitinu til að það er alltaf einhvað að gerast á hverri einustu mínontu þá er alltaf einhver hasar í myndinni. Ég fattaði ekki alveg söguþráðinn í myndinni enn var allt í lagi ég skemmti mér allaveganna konunglega við að horfa á þessa mynd. Það er mjög erfitt að fatta þessa mynd því þetta er svona tíma flakk. Enn það er sammt eitt sem ég bíð þá sem eiga eftir að horfa á myndinna að taka eftir að sumar konur í myndinni er mjög nútímalega klæddar og hefði ég alveg getað trúað að þetta væru konur allt í einu frá nútímanum þar sem þessi mynd á að vera frá því í gamladaga. Þetta var frábær mynd og ég gef henni hiklaust 4 stjörnur af 4 mögulegum.

Ekki veit ég af hverju ég gat ekki hætt að horfa! Venja er að þegar ég horfi á myndir að ég horfi ekki ef til dæmis myndin er mikið í svarthvítu - en nei, ég horfði, og ég elskaði myndina! Þessi mynd er eins og metsölu bók nema þetta er biomynd en ekki bók, söguþráðurinn er frábær og kvikmyndatakan enn betri - þetta er ein af þessum myndum sem mér þætti alveg í lægi að horfa á í luxus sal!

Já, góðir gagnrýnendur, þetta er mynd sem ég mæli með að þið farið á um leið og hún kemur. Skellti mér á Nexus forsýningu sem að ég þurfti að borga smá auka fyrir(1500 kr, v.v. 800 kr.) en það var vel þess virði. Þvílík snilldarmynd. Ætti frekar að kalla hana meistaraverk. Eins og flest fólk sem að les comic books, þá er þessi mynd byggð á bókum sem að meistarinn Frank Miller bjó til. Hún byggist aðallega á þrem bókum, The Hard Goodbye(1), The Big Fat Kill(3) og That Yellow Bastard(4). Eftir að ég byrjaði að lesa þessar snilldarbækur, þá sökkti ég mér djúpt í þessar sögur sem að Frank Miller skrifaði. Las allar bækurnar á nokkrum dögum(Þær eru 7 talsins). Eftir að ég heyrði að það væri að fara búa til bíómynd byggða á þessum sögum, þá fór ég strax að hlakka til að sjá hvernig útkoman myndi verða. Og verð ég að segja að hún heppnaðist betur en ég átti von á. Þessi mynd hefði ekki verið eins góð hefði Frank Miller ekki verið með sem leikstjóri í þessari mynd. Þessi mynd hefur allt sem að fullkomin bíómynd þarf að hafa: Spennan í myndinni er mergjuð, húmorinn í myndinni er mjög góður, sagan í myndinni er snilld, leikstjórnin hjá Frank Miller, Robert Rodriguez og Quentin Tarantino(guest director) brilliant einnig. Mikið af athyglisverðum persónum, umhverfið sem að þeir skapa fyrir Sin City heiminn er pure masterwork, mikið af violence, nekt og síðast en ekki síst leikurinn hjá leikurunum. Leikararnir sem að leikstjórarnir völdu fyrir hvert hlutverk smellpössuðu. Mickey Rourke er alveg brilliant sem Marv. Þvílík endurkoma hjá þessum leikara. Ég held að ég hafi ekki séð hann leika jafn vel og hérna. Bruce Willis skilar hlutverki sínu sem Hartigan mjög vel af sér. Örugglega með betri frammistöðum hans síðan hann var í Pulp Fiction. Clive Owen er einnig góður sem Dwight. Svo eru fullt af öðrum frægum leikurum sem að eru tilvalin í sín hlutverk, eins og Jessica Alba sem Nancy Callahan, Michael Clarke Duncan, Elijah Wood(virkilega creepy persóna) Josh Hartnett og fleiri. Frank Miller vildi ekki að myndin yrði gerð nema að sagan sem að hann gerði í bókunum væri í myndinni. Snilld að þeir gerðu það því útkoman er bara snilld. Allavega, ég mæli með því að allt bíófólk, einnig þeir sem eru fans af bókum hans Frank Millers, skelli sér á þessa snilldarmynd því að hún er vel þess virði að fara á. Skylduáhorf. 10 stjörnur af 10 í einkunn. Allavega í lista hjá mér yfir 10 bestu myndir sem ég hef séð. P.s Þið sem hafið ekki tékkað á sögunum, ég mæli með að þið farið á bókasafn eða í Nexus búðina og lesið þessar sögur. Þær eru snilld einnig. Takk fyrir mig.

Sin City kvikmyndin er fullkomin kvikmynd byggð á myndasögu, hún fer 99% eftir myndasögunni sem er það nákvæmasta hingað til. Sem kvikmynd þá er hún ein óvenjulegasta sem ég veit um, en helvíti góð, enginn vafi. Það sem kemur mér mest á óvart er leikurinn í myndinni, myndir eins og Sky Captain og Star Wars sem eru allar teknar við blue og/eða greenscreen eru hörmulega leikin en allir leikararnir í Sin City eignast sér persónurnar. Bruce Willis sem Hartigan, Chris Owen sem Dwight og sérstaklega Mickey Rourke sem Marv. Stíllinn er eins og í myndasögunum, svarthvítt (sumstaðar litir), 50´s umhverfi, mikið af hálf-nöktum stelpum og heilmikið af viðbjóði og súrrealískum dauðadögum. Besti hluti myndarinnar var líklegast lokaparturinn með Hartigan þegar hann er sentur í fangelsi og verður að bjarga Nancy Callaghan, og þar er einn merkilegasti maðurinn sem er Yellow Bastard. Einhvern vegin þá fannst mér hann gersamlega einkenna myndina. Frank Miller og Robert Rodriguez gerðu fullkomnustu myndasögu-kvikmynd hingað til með Sin City að mínu mati og á hún skilið þrjár og hálfa stjörnu. Gestaleikstjóri einnar senu er Quentin Tarantino, sú sena var einnig ein sú besta í myndinni.

Sin City fór langt fram úr mínum vonum.

Kannski ekki mikið sem þurfti þar sem ég hef aldrei litið á Robert Rodriguez sem alvöru leikstjóra... Það sem hefur Sin City yfir allt sem komið hefur frá honum fram að þessu, er hráefnið. Myndasagan Sin City eftir Frank Miller er hér lifandi komin - og með sama útlit og myndasagan, alveg niður í staka myndaramma. Textaramminn sem sagði söguna og bjó til andrúmsloftið í myndasögunni er hérna sem voice over.

Þetta er kannski ekki 'best picture' mynd, en ekki allar myndir þurfa að vera það. Þessi er stílísk, skemmtileg, blóðug, ofbeldisfull og umfram allt, verulega cool.

Tæknivinnslan er mjög góð. Nánast hver einasta sena var skotin á 'green screen' og umhverfið svo búið til með tölvu í kringum leikarana. Tókst mjög vel og býr til fullkomið 'fake' umhverfi (þ.e.a.s. Sin City verður til en er ekki einhver alvöru borg að þykjast vera Sin City, ef svo má að orði komast).

Allavega... frábær mynd, flott og skemmtileg. Ég ætla aftur á morgun :P